Visítanos en FACEBOOK
 
Últimas Noticias
 
PITOS ORFOS
30/06/2016

 

Por estas datas, millóns de poliños se lánzanse á aventura para descubrir como é a vida fóra do niño. Na maioría de especies este salto dáse antes de que as novas aves teñan completamente desenvolvidas as aptitudes de voo, pero iso non é problema porque seguen contando co coidado dos seus pais e, aínda que non o pareza, o risco de predación adoita ser menor que no niño.

Aos perigos que supoñen os depredadores, hailles que sumar outro de orixe insospeitada: o bo samaritano axexa

A maioría de pitos non son orfos, son volantóns

Os volantóns son aves que aínda non voan ben, pero saltan con axilidade e dan curtos voos. Cando as vexas, non penses que necesitan a túa axuda, de feito é xusto o que non necesitan, os seus pais estanse encargando deles aínda que non os vexas (non se van achegar mentres esteas preto da súa cría).

Por se isto fose pouco, hai especies nas que as crías abandonan o niño moito antes de poderen voar.

A lei tamén ten algo que dicir

A Lei de conservación de espazos naturais e da flora e fauna silvestres deixa claro que está prohibido tanto a recolección de crías como a súa tenencia, especialmente de aves rapaces e insectívoras, entre outras.

Ao atoparnos cunha ave protexida que poida necesitar a nosa axuda, xa sexa unha cría ou un adulto, o primeiro é contactar cos axentes medioambientais da nosa comarca ou coa policía municipal da cidade chamando ao 112.

Crías realmente orfas

Malia o dito anteriormente, algunhas crías caen do niño antes de tempo. Adoitan recoñecerse porque apenas están emplumadas, non poden dar curtos voos, e case nin poden saltar. Nestes casos acostuma ser imposible restituír a ave ao seu niño, e mentres os pais teñan máis fillos no niño non se van a ocupar do que caeu. Sempre hai que intentar levar a ave a un centro de recuperación onde se encarguen dela. Criar á man un pito é unha tarefa que require moita dedicación, teñen que comer cada pouco tempo e non calquera cousa, senón unha pasta elaborada especialmente para eles. Ademais estas aves criadas á man por nós é fácil que se “impronten” e no futuro asocien o ser humano con comida ou ata cos seus pais, o que fai case imposible que sobrevivan en liberdade. Intentar criar un pito por nós mesmos é a última posibilidade para contemplar.

A excepción dos cirrios

Os cirrios (Apus apus), son aves moi especiais, pasan a súa vida no aire e non están adaptados a pousar no chan, desde onde teñen moitos problemas para despegar. Por isto cando atopamos un cirrio no chan (adulto ou cría) seguro que necesita axuda.
Os adultos en ocasións golpéanse ao intentar entrar ao niño e caen ao chan aparvados. Se non romperon nada bastará con poñelos na palma da man, o máis alta posible, nun sitio aberto, e se o cirrio está capacitado para voar sairá desde a nosa man. Nunca hai que lanzalo ou impulsalo, se está listo sairá voando polos seus propios medios desde a nosa man.

No caso das crías de cirrio hai que recorrer de novo a un centro de recuperación, hainos ata especializados en criar cirrios orfos. Se isto resultase imposible, hai que documentarse moi ben, pois os cirrios son aves moi especiais que requiren coidados moi específicos.

Cousas que nunca debemos facer

- Non collas un pito sen estar cento por cento seguro de que está abandonado e necesita axuda; ante a dúbida, déixao onde está.

- Non molles o peteiro do pito para darlle de beber, se entra auga polas súas narinas (orificios polos que respira) é probable que lle ocasiones unha dolorosa morte por pneumonía. A auga débea obter do seu alimento, se crees que ten sede, por levar caído moito intre sen a atención dos seus pais, molla un escarvadentes, e a pinguiña que quede na punta deposítase na comisura do peteiro, verás como a bebe.

- Non o alimentes con leite e pan ou galletas. É un pito, non un bebé. O leite non o dixire correctamente e o pan e a galleta non cobren as súas necesidades alimenticias.

- Non danes a súa plumaxe, cada vez que colles o paxariño coa man, as súas plumas dánanse. Hai que tocar o mínimo posible as súas plumas, recorda que a súa supervivencia dependerá do estado da súa plumaxe.

 
Añadir a: Yahoo Añadir a: Google Añadir a: Facebook Añadir a: Twitter
Castellano
Galego
English