Visítanos en FACEBOOK
 
Últimas Noticias
 
Noticias
COÑECER PARA CONSERVAR
16/02/2016

Unha das charlas impartidas no colexio Conmeniño.

Co lema “Coñecer para Conservar”, un ano máis o Concello do Grove xunto con SEO-Pontevedra ofertaron entre as súas actividades de natureza, un programa educativo dirixido a escolares grovenses.

Nesta proposta na que participaron más de 100 nenos e profesores dos distintos colexios mecos, déronselles a coñecer os valores naturais da nosa localidade e da súa recente creada Reserva Ornitolóxica.

O noso programa de educación ambiental incluíu unha serie de cursos de iniciación á ornitoloxía impartidos nos centros escolares por ornitólogos de SEO-Pontevedra e adaptados á idade dos nenos, seguidos dunha serie de excursións por diferentes puntos da xoia da Reserva: o Complexo Intermareal, por onde os máis pequenos armados de prismáticos, guías de aves e telescopios descubriron as aves que invernan no seu municipio.

Alumnos do colexio Rosalía de Castro, visitando o Complexo Intermareal.

Con estas actividades e mediante o gozo das aves tratamos de fomentar entre os nenos do Grove o coñecemento e o amor pola natureza.

“Coñecer para Conservar”

 

 
AS GAIVOTAS CANAS
30/01/2016

Gaivota cana. Ilustración: Encarna González "niño".

Galicia atópase situada na parte máis oeste e setentrional da península Ibérica, por iso ás súas costas chegan gaivotas pouco comúns de procedencia holártica e neártica, gaivotas peláxicas —que pasan a maior parte da súa vida mar a dentro— e sobre todo gaivotas comúns.
A península do Grove pola súa situación xeográfica e diversidade costeira tamén recibe moitas destas aves mariñas, principalmente no inverno. Só en gaivotas comúns o litoral meco acolle sete especies diferentes: catro gaivotas grandes coma o gaivotón atlántico, a gaivota patiamarela, a gaivota escura e a gaivota arxéntea; dúas gaivotas medianas como a gaivota cabecinegra e a gaivota cana, e unha gaivota pequena como a gaivota chorona.

Destes láridos máis comúns hoxe ímonos a fixar só nun: a escasa gaivota cana.

Esta encantadora gaivota cuxo nome científico é Larus canus, é unha ave bastante descoñecida por ser pouco numerosa, xa que a maioría da poboación europea vive en Escandinavia e norte de Rusia. No inverno baixan cara a costas máis sureñas de Europa, pero poucas pasan a Bretaña francesa, por iso en España só está presente no inverno de forma regular, pero en baixo número, destacando as costas galegas e cantábricas.

A gaivota cana ten un tamaño mediano, intermedio entre a gaivota chorona e a máis común gaivota patiamarela, coa que pode confundirse, aínda que a cana ademais de ser máis pequena, ten un aspecto doce que lle confire a súa cabeza redondeada, o seu pico fino e os seus ollos escuros, así mesmo, as patas e o peteiro son de cor amarela verdosa.

En Galicia é común no inverno en zonas litorais localizadas, pero en número escaso (entre un e cinco individuos).

É a ría de Arousa unha das mellores áreas xeográficas para observar estas gaivotas, como na praia de Barraña de Boiro, onde se viron ata once exemplares, pero onde aínda hai concentracións máis altas é na península do Grove.

Onde e cando podemos observar gaivotas canas do Grove?

As canas chegan á nosa localidade a primeiros de novembro e aquí se manteñen ata mediados de abril.

Teñen preferencia polo intermareal que se estende ao SW da Illa da Toxa, e que vai desde a antiga ponte ata o illote de Loraña. Só neste pequeno tramo costeiro, un dos mellores de Galicia para a observación da gaivota cana, chegáronse a observar 25 exemplares simultaneamente e de diferentes grupos de idade, sendo febreiro o mes en que se viron os números máis elevados.

Por todo este espazo rico en pequenos invertebrados que son o seu alimento, as gaivotas chegan cando empeza a retirarse a preamar e se descobren os bancos de area.

Con arduo esforzo de ir levantando de unha en unha as algas depositadas no areal (trazo de comportamento propio desta especie neste lugar), as canas atopan baixo os argazos os animaliños acuáticos que lles gustan. Logo, a medida que a marea sobe e volve cubrir as áreas de alimentación, as gaivotas canas retíranse e van descansar a distintos puntos da ría.

A Illa da Toxa é tamén un lugar perfecto para gozar de sete especies diferentes de gaivotas e, entre elas, as escasas gaivotas canas.

 
NÚMEROS DA RESERVA ORNITOLÓXICA DO GROVE
11/01/2016

7.000

Máis de 7.000 hectáreas de Reserva Ornitolóxica

13.000

Máis de 13.000 aves acuáticas invernan na Reserva Ornitolóxica

220

Máis de 220 especies de aves pasan o inverno na Reserva Ornitolóxica

E todo porque a península do Grove está formada por un mosaico de ambientes naturais como praias, dunas, esteiros, baías, lagoas litorais, marismas, illas…, moitos deles incluídos na Rede Natura 2000 e que lle proporcionan gran riqueza natural converténdoa nun dos principais lugares de Galicia e de España en biodiversidade. Por iso SEO/BirdLife e o Concello Meco crearon a Reserva Ornitolóxica do Grove, a primeira da comunidade galega, a máis grande da península Ibérica e a primeira que conta con medio mariño. Esta reserva é un espazo aberto á cidadanía cuxa finalidade é a conservación da natureza, a divulgación con fins didácticos, a investigación científica, potenciar o desenvolvemento sostible e o gozo da avifauna.

Agujas colipintas (Limosa lapponica) en la Reserva Ornitolóxica de O Grove. Autor: Juan Gómez.

 
"EL ESCARABAJO VERDE" ALMAS VIAJERAS
23/12/2015

Como é ben sabido, na contorna próxima do Grove atópanse espazos dun alto valor ecolóxico tanto na parte terrestre como na mariña. Isto fixo que desde a dirección do programa documental de TVE2 El Escarbajo Verde decidisen realizar un deles neste lugar privilexiado.

A comezos do verán, ornitólogos de SEO/BirdLife acompañaron o equipo de rodaxe pola recentemente creada Reserva Ornitolóxica do Grove e nunha viaxe en barco para o avistamento de aves e mamíferos mariños desde o navío Bottlenose Dolphin Research Institute (BDRI).

O programa titúlase “Almas Viajeras” e foi emitido en novembro en La 2 de TVE. Premendo na foto ou no título podes volver a velo.

 

 
DESDE OS LAGOS DE ISLANDIA
08/12/2015

 

 

Ilustración de Encarna González "niño".

Hai unha ave extraordinaria que pasa o inverno nas nosas costas.
É un animal sagrado para moitas tribos dos Estados Unidos e nas películas americanas onde sae algún lago é frecuente oír o seu canto.
En Canadá é un símbolo, e a moeda dun dólar leva a súa imaxe e o seu nome (loonie).

Aquí pouco se coñece. É a mobella grande (Gavia immer). Fermosa ave acuática de cor branca e negra, adornada en época nupcial con pintas brancas sobre o seu dorso. A súa cabeza grande é case negra, con iridiscencias verdes. Os ollos son vermellos, e o pico longo e afiado.
É unha hábil nadadora e unha mergulladora moi áxil que pode somerxerse grazas ás súas patas palmeadas ata uns 60 metros e manterse baixo a auga por varios minutos percorrendo grandes distancias.

Distribúese por América do Norte, Europa e Asia.
No noso continente só se reproduce en lagos de bosques boreais e da tundra de Islandia; con todo, no inverno abandona os lagos deste frío país e baixa cara ao sur, cara a augas litorais: esteiros e rías europeas, transformándose en ave mariña.

Chega a España, onde é escasa e ocasional, agás no litoral cantábrico e galego, onde é regular, e O Grove conta cunha das zonas de invernada máis destacables.

É na baía da Lanzada onde se concentran as mobellas grandes, e o mellor punto para o seu goce, o observatorio da Pantoeira, ao norte desta praia.

En novembro comezan a chegar á baía (este ano víronse por vez primeira o día 21), por onde se dispersan durante o día en busca de alimento, logo agrúpanse ao escurecer para pasar a noite e así ata a primeira quincena de maio. A partir de aquí e lucindo plumaxe nupcial, senten a chamada dos lagos e desaparecen. Toman rumbo norte. Islandia lévaos.

Hoxe 8 de decembro xa se contaron 6 exemplares na Lanzada, pero poden chegar ata 20 mobellas.

Pero se algo teñen de especial as mobellas grandes é o seu canto, de estraña beleza. Un alarido melancólico que chega á alma e leva moi lonxe, cara aos lugares solitarios onde naceron.

Se algún día oes cantar a mobella, non o esquecerás xamais.


Observando mobellas na Pantoeira.

 
<< Inicio < Anterior 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Seguinte > Final >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Añadir a: Yahoo Añadir a: Google Añadir a: Facebook Añadir a: Twitter
Castellano
Galego
English