Visítanos en FACEBOOK
 
Últimas Noticias
 
Noticias
DÍA DAS AVES
26/09/2015

O mundo está cheo de aves, convivimos con elas e, con todo, son descoñecidas para moitas persoas. É por iso que durante a primeira fin de semana de outubro celébrase o Día das Aves, cuxo obxectivo é achegarlles o seu fascinante mundo aos cidadáns. Trátase do principal evento participativo organizado por BirdLife International a escala mundial e que en España coordina SEO/BirdLife.

Neste evento preto de 42.000 persoas participaron o ano pasado nun variado programa de actividades: excursións, cursos, conferencias, itinerarios ou talleres infantís. Organizáronse por todo o país 161 actos abertos ao público nos que se desenvolveron 540 actividades, co obxectivo de lle achegar o mundo de aves á cidadanía. Este gran evento social foi posible grazas ao apoio dun milleiro de voluntarios pertencentes a corenta grupos locais de SEO/BirdLife, xunto coa colaboración doutras 121 entidades.

Un ano máis queremos que o Día Mundial das Aves se celebre en todos os recunchos do noso país. Por iso en Galicia SEO elixiu o Concello do Grove.

SEO, xunto co Concello do Grove, escolleu esta localidade da provincia de Pontevedra e, máis concretamente, o Complexo Intermareal Umia-O Grove, non só porque é un dos mellores lugares de Galicia en acollida de aves, xa que 13.000 acuáticas entre limícolas, patos, garzas, aves mariñas... invernan nesta espazo protexido, senón porque recentemente este concello conta coa primeira Reserva Ornitolóxica de Galicia e a maior Reserva Ornitolóxica de SEO/BirdLife de España.

Queremos celebrar o Día das Aves 2015, o domingo 4 de outubro, realizando un itinerario gratuíto e aberto ao público por este máxico lugar e guiados por ornitólogos de SEO-Pontevedra.

Se queres participar no Día das Aves, só tes que enviar un correo a: Este enderezo de correo-e está a ser protexido de programas autómatas de envío de correo non sedexado, precisas activar o JavaScript para velo e darémosche máis información.

Anímate e participa! Esperámoste.

 

 
AVES MARIÑAS NO OUTONO
14/09/2015

Pardela encapuchada (Puffinus gravis).

Como xa se comentou noutra ocasión, O Grove non só é importante polo seu espazo natural protexido terrestre que recibe miles de aves, senón tamén pola situación xeográfica en que se atopa. Rodeado por Rías Baixas de Arousa e Pontevedra, ten importantes concentracións de aves mariñas.

Pero máis alá das rías, máis alá da sentinela que coida Arousa, a illa de Sálvora, a calidade ornitolóxica deste mar é inmellorable.

A finais deste verán, nun só día de embarque para ver aves e mamíferos mariños, observouse unha gran riqueza destas migradoras de alta mar que voan cara a latitudes máis sureñas e, entre elas, non só se viron especies comúns, senón aves difíciles de enxergar noutros lugares de Europa.

Este é o resultado do censo do 29 de agosto de 2015 dun itinerario mariño:

Nada máis saír do porto, ao luscofusco, xa se viron preto da costa grovense corvos mariños cristados e grandes, garzas reais, virapedras, biluricos das rochas, gaivotóns, gaivotas choronas, escuras, patiamarelas, carráns cristados, corvos pequenos, pombos torcaces, os primeiros mascatos e algúns arroaces.

Pasado o arquipélago de Sálvora, sobrevoaban a auga os furabuchos baleares e as pardelas cincentas, os primeiros falaropos bicogrosos e os paíños pequenos, un bandado de pilros tridáctilos en migración, un peixe roda e un grupo grande de golfiños comúns encabezando por un bo intre a proa do barco.

Máis mar a dentro, cara ao horizonte azul, seguían pasando dirección sur os mascatos e os furabuchos baleares, bo número de pardelas encapuchadas e pardelas escuras, carráns comúns, gaivotas de Sabine (unha balsa de 38 e outra de 140), paíños de Wilson e pequenos, e as palleiras: grandes, parasitas, pomarinas e rabilongas. Gabitas, gaivinas negras e unha concentración de 40 falaropos bicogrosos. Ademais outra manda numerosa de golfiños comúns volvéronnos a contaxiar o seu entusiasmo.

Na viaxe de volta, outra vez bordeando o litoral meco e xa co caderno de notas ou a cámara de fotos a rebordar de aves, multiplicábanse as gaivotas cabecinegras, as píllaras de colar ou as garcetas comúns. Máis carráns cristados e carráns comúns e outra balsa de 49 falaropos, especie pouco habitual dentro de ría.

Víronse 2382 animais do mar, deles, 34 especies foron aves, 2 de cetáceos e 1 peixe roda.

O día foi deses que nunca se esquecen, dos que alegran os corazons.

O Mar do Grove nunca decepciona, é máis, sempre se mostra agradecido.

Palleira grande (Stercorarius skua).

 
AVES ACUÁTICAS NO OUTONO
01/09/2015

Si algo caracteriza ao concello do Grove, entre outras cousas, son as aves acuáticas que o visitan.

Estas datas son idóneas para gozar da migración de outono das aves, isto é, da viaxe que cada ano realizan a miles, desde o norte de Europa ata o África subsahariana.

E un dos mellores puntos desta península para ver este paso outonal está na Toxa.
Nesta popular illa, situada na enseada do Grove e desde o aparcadoiro de autobuses situado no seu suroeste, hai un cómodo lugar para observar as aves que fan un alto no camiño para descansar e alimentarse antes de continuar a súa viaxe.

Aquí pódense ver gabitas e, en números elevados (pois xa se censaron en torno ás 300 gabitas), píllaras de colar, pilros comúns, mazaricos rabinegros e louros, mazaricos reais e chiadores, biluricos patirrubios e claros, píldoras cincentas (aínda coa súa vistosa plumaxe nupcial), virapedras, pilros tridáctilos etc.

Tamén garzotas, garzas reais e algunha garzota grande que se camufla entre as súas parentes pernilongas. Patos en avanzada, encabezada por lavancos. Ademais de corvos mariños grandes e variedade de gaivotas: patiamarelas, escuras, choronas, cabecinegras, arxénteas, gaivotóns e carráns cristados e, cun pouco de sorte, carráns pequenos que agora frecuentan zonas litorais.

Cómpre destacar os cullereiros, reis desta enseada, que se poden ver pretiño desde A Toxa e que aos poucos aumentan en número ata chegaren ao pico migratorio no mes de outubro con máis de 300 exemplares.

Como cita curiosa comentar que desde ou día 29 de agosto estase obsevando un flamingo xuvenil (Phoenicopterus roseus), en distintos puntos da enseada do Grove. Esta especie está considerada como divagante moi rara na nosa comunidade e estes días víronse 3 exemplares repartidos polas costas galegas.

Lembra: para observar aves acuáticas outonais, O Grove, e dentro deste, a Illa da Toxa, ao SW, no aparcadoiro de autobuses e, por suposto, tendo en conta o estado das mareas. A mellor, catro horas logo da pleamar… e a gozar!


 

 
CADA DÍA MENOS PARDAIS
11/08/2015

Ilustración de Encarna González "niño".

O pardal (Passer domesticus), é o máis habitual dos paxaros urbanos e a ave máis estendida de todo o planeta, pois está presente nos cinco continentes.

É un paxariño sinxelo e pouco esixente, coñecido por todos porque é unha ave sedentaria e fácil de observar durante todo o ano, vive nas cidades e nos núcleos rurais habitados. Atopa o seu alimento nos centros urbanos e nos campos dos arredores e cría en buratos de construcións humanas, en árbores, plantas gabeadoras...

O pardal está sufrindo unha forte diminución, sobre todo nas cidades. Este declive en España chega a ser de ata un 14% e en moitas cidades do mundo, como o centro de Londres ou Praga, practicamente desapareceron.

Non hai un único factor que cause o seu declive, senón que son diversos e coinciden cos doutras especies como a rula común que xa comentamos nun artigo anterior.

A súa diminución no campo débese principalmente ao abandono da agricultura e da gandería tradicional e ao uso excesivo de produtos químicos como os insecticidas neocotinoides.

Nas cidades as causas son distintas.

As árbores vellas onde os pardais poden atopar burato para aniñar ou refuxiarse escasean nas urbes.

Outra causa é atribuíble á nova edificación que non lle ofrece posibilidades á fauna urbana, xa que as técnicas de cerramento dos novos edificios tapan todos os buratos, o que anula ocos de tezas, fendas..., lugares útiles para a nidificación ou o refuxio dos pardais.

Ademais, o urbanismo moderno substituíu os espazos públicos con árbores e pequenos xardíns, por “prazas duras”, é dicir, explanadas abatidas con exceso de cemento e ausentes de áreas verdes.

A xardinería pública, que abusa do cortado de céspede e do uso de insecticidas, acaba cos insectos dos que se alimentan os pardais e a excesiva limpeza das cidades reduce as súas fontes de alimento.

Por todo creouse o 20 de Marzo o Día Mundial do Pardal (World Sparrow Day), unha iniciativa de diversos países para intentar chamar a atención sobre declive da especie.

Este alegre e bulicioso paxariño que nos acompañou desde fai miles de anos e que desgraciadamente entre os séculos XVI-XIX foi perseguido por ser considerado “praga”, hoxe é outra ave indicadora de “calidade de vida”, por iso as cidades ou vilas que teñen un índice elevado de pardais gozan de benestar e sostibilidade; pero se desaparecen, estannos sinalando que algo facemos mal, e ese “algo” tamén nos afecta negativamente aos humanos.

 
OS TRES LAGARTEIROS
17/07/2015

Nestes meses unha parella de lagarteiros (Falco tinnunculus) criaron no Espazo Natural Protexido do Complexo Ons-O Grove. En principio non é nada novo, pero o bo é que o fixeron no segundo andar dun edificio, concretamente instalaron o seu niño no testo de barro do peitoril dunha xanela.

 

Estes “falconciños” de cor parda avermellada con pintas negras e familia das falcónidas, son aves residentes en Galicia, comúns e habitan en todo tipo de espazos abertos e pouco arborados, desde a alta montaña ata o nivel do mar.

Aniñan en rochedos, árbores e, ás veces, como neste caso, en edificios. Para alimentarse planan no aire (de aí o seu nome en castelán, “cernícalo”, derivado de “cerner”) e quedan suspendidos, batendo as alas rapidamente para escudriñar o campo en busca de ratos, réptiles varios, insectos grandes... que atrapan tirándose ao chan de forma inesperada.

Estes lagarteiros, que probablemente teñen a súa zona para alimentarse no istmo da Lanzada, desposuíron do testo toda a vexetación e puxeron cinco ovos pintados de vermello, dos que logo de 27-29 días de incubación naceron catro polos, dos que tres saíron adiante.

Os tres pitos han ter moita sorte, porque os donos do piso onde naceron, para non molestalos, nin abrían a xanela nin movían a persiana.

Cómpre lembrar que o lagarteiro foi elixido Ave do Ano en 2012 pola Sociedade Galega de Ornitoloxía, debido ao declive que está sufrindo ultimamente en Galicia. Por iso, oxalá todas as persoas tivésemos a sensibilidade e comprensión como a que tiveron Mari, Kiko e a súa familia, propietarios do piso onde naceron os tres lagarteiros.

 
<< Inicio < Anterior 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Seguinte > Final >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Añadir a: Yahoo Añadir a: Google Añadir a: Facebook Añadir a: Twitter
Castellano
Galego
English